دانش در خدمت صنوبر؛ از تشخیص آفات تا آینده زراعت چوب
در «سهشنبههای علمی کردستان»، مهمترین آفات و بیماریهای صنوبر تبریزی، اصول پایش، پیشگیری و چالشهای توسعه این زراعت راهبردی مورد بررسی قرار گرفت.
به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، نشست تخصصی «سهشنبههای علمی کردستان» با موضوع آفات و بیماریهای صنوبر تبریزی در کردستان به همت ادارهکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان کردستان برگزار شد.
در این نشست که با حضور معاونان، رؤسای ادارات و کارشناسان ادارهکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان بهصورت حضوری و با مشارکت کارشناسان شهرستانها بهصورت برخط برگزار شد، دکتر فاطمه رنجبر، عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، تازهترین یافتهها و نکات کاربردی مرتبط با حفاظت از زراعت چوب و مدیریت عوامل خسارتزا در مزارع صنوبر را ارائه کرد.
در این ارائه تخصصی، مهمترین آفات و بیماریهای صنوبر تبریزی، نشانههای تشخیصی، روشهای پایش و اصول مدیریت هر یک از عوامل خسارتزا بهصورت کاربردی تشریح شد. همچنین آفات مکنده، برگخوار و چوبخوار و نیز بیماریهایی از جمله زنگ برگ، لکهبرگیها و شانکرهای تنه از نظر اهمیت، علائم و شیوههای کنترل مورد بررسی قرار گرفت.
دکتر رنجبر با تأکید بر رویکردهای پیشگیرانه، استفاده از قلمههای سالم، مدیریت صحیح آبیاری و کاهش تنش خشکی، تنظیم تراکم مناسب، رعایت بهداشت نهالستانها و شناسایی زودهنگام کانونهای آلودگی را از مهمترین اصول حفظ سلامت مزارع صنوبر برشمرد و خاطرنشان کرد که پایش مستمر، پیشگیری و کنترل هدفمند در مراحل اولیه، اثربخشتر و کمهزینهتر از مقابله با خسارتهای گسترده پس از شیوع آلودگی است.
در بخش پایانی این نشست نیز فضای پویایی برای پرسش و پاسخ و تبادل نظر میان شرکتکنندگان فراهم شد و علاوه بر مباحث مربوط به آفات و بیماریها، موضوعاتی همچون چالشهای توسعه زراعت چوب، اهمیت اقتصادی و زیستمحیطی صنوبرکاری و نقش آن در مدیریت پایدار منابع طبیعی مورد بحث قرار گرفت.همچنین شرکتکنندگان ضمن بحث و تبادل نظر علمی با اشاره به مفهوم «تله سبز» (Green Trap) تاکید نمودند که توسعه زراعت چوب، اگر بدون توجه به ظرفیت منابع آب، انتخاب صحیح گونه، مکانیابی مناسب و اصول مدیریت پایدار انجام شود، میتواند به جای کاهش فشار بر منابع طبیعی، خود به چالشی زیستمحیطی تبدیل شود. بر همین اساس، بر ضرورت برنامهریزی علمی و توسعه پایدار زراعت چوب متناسب با شرایط اکولوژیک هر منطقه تأکید شد.
